محیط کشت OF بیسال مدیوم

محیط کشت پایه او اف (OF Basal Medium)

محیط کشت OF Basal Medium یک محیط مایع حاوی پپتون، نمک‌ها، یک نشانگر pH (معمولاً بروموتیمول بلو) و مقدار کمی آگار (برای کاهش اختلاط و حفظ شرایط ردوکس) است. کلید این تست، افزودن یک کربوهیدرات خاص (مانند گلوکز، لاکتوز، مانیتول و غیره) به محیط پایه است. محیط پایه فاقد کربوهیدرات است و باید کربوهیدرات مورد آزمایش به صورت استریل و جداگانه به آن اضافه شود. اصل آزمون بر این اساس است که برخی باکتری‌ها (تخمیرگرها) می‌توانند کربوهیدرات را هم در حضور و هم در عدم حضور اکسیژن متابولیزه و اسید تولید کنند، در حالی که برخی دیگر (اکسیداتیوها) فقط در حضور اکسیژن قادر به این کار هستند. برای انجام تست، دو لوله از محیط حاوی کربوهیدرات یکسان تلقیح می‌شوند. سپس روی یکی از لوله‌ها یک لایه ضخیم (۱ سانتی‌متر) از روغن پارافین استریل ریخته می‌شود تا شرایط بیهوازی (Fermentative) ایجاد شود، و لوله دیگر در معرض هوا (Oxidative) باقی می‌ماند. پس از انکوباسیون، تغییر رنگ نشانگر از سبز به زرد نشان‌دهنده تولید اسید (مثبت) است.

کاربرد اصلی این محیط در آزمایشگاه‌های میکروبیولوژی بالینی و تشخیصی برای تفکیک باکتری‌های گرم منفی غیرتخمیرگر (مانند سودوموناس، آسینتوباکتر) از انتروباکتریاسه‌های تخمیرگر (مانند ای.کولی، کلبسیلا) و نیز شناسایی داخل گروهی این باکتری‌ها بر اساس الگوی استفاده از قندهای مختلف است.

مشخصات کلیدی

• نوع محیط: مایع نیمه‌جامد (حاوی آگار کم)، تشخیصی برای تست متابولیسم کربوهیدرات
• هدف کشت: افتراق باکتری‌های اکسیداتیو (تنها در هوازی اسید تولید می‌کنند) از تخمیرگر (در هر دو شرایط هوازی و بیهوازی اسید تولید می‌کنند) و غیرمصرف‌کننده (هیچ اسیدی تولید نمی‌کنند)
• حالت فیزیکی: پودر (حاوی پپتون، نمک‌ها، بروموتیمول بلو و آگار کم) که پس از حل کردن، اتوکلاو و خنک شدن، کربوهیدرات استریل به آن اضافه و در لوله‌ها توزیع می‌شود.
• ترکیبات کلیدی پایه: پپتون، کلرید سدیم، دی‌پتاسیم فسفات، بروموتیمول بلو، آگار (۰.۲٪)
• کربوهیدرات‌های قابل افزودن: گلوکز، لاکتوز، مانیتول، مالتوز، ساکارز و غیره (معمولاً به غلظت ۱٪)
• اصول آزمون: ارزیابی تولید اسید از کربوهیدرات در دو شرایط اتمسفری متفاوت. تفسیر بر اساس تغییر رنگ نشانگر: زرد = اسیدی (مثبت)، سبز/آبی = قلیایی/خنثی (منفی).
• شرایط کشت: هر کربوهیدرات در دو لوله جداگانه ریخته شده و هر دو به یک روش (معمولاً با سوزن کشت مستقیم) تلقیح می‌شوند. روی یک لوله روغن پارافین استریل اضافه می‌شود.
• شرایط انکوباسیون: ۳۵ تا ۳۷ درجه سانتی‌گراد به مدت ۱۸ تا ۴۸ ساعت (گاهی تا ۷ روز برای باکتری‌های کند). لوله‌ها باید به صورت ایستاده انکوبه شوند.
• خوانش نتیجه: الگوی تخمیر (F): هر دو لوله (با و بدون روغن) زرد شوند. الگوی اکسیداتیو (O): فقط لوله بدون روغن (هوازی) زرد شود. عدم مصرف (N): هر دو لوله سبز باقی بمانند یا قلیایی (آبی) شوند.
• کنترل کیفیت: سویه Escherichia coli ATCC 25922 (تخمیرگر گلوکز): هر دو لوله زرد (F). سویه Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 (اکسیداتیو گلوکز): فقط لوله هوازی زرد (O). سویه Alcaligenes faecalis ATCC 35554 (غیرمصرف‌کننده گلوکز): هر دو لوله سبز/آبی (N).
• کاربرد اصلی: تست کلیدی در شناسایی باکتری‌های گرم منفی غیرتخمیرگر و تمایز آنها از انتروباکتریاسه‌ها در میکروبیولوژی بالینی.

نکات کاربردی و نگهداری

پودر پایه OF Basal Medium ایبرسکو (IBRESco) را در جای خشک و خنک نگهداری کنید. محلول‌های کربوهیدرات (۱۰-۲۰٪) باید جداگانه تهیه و استریل فیلتر شوند (به دلیل حساسیت به حرارت). پس از اتوکلاو و خنک شدن محیط پایه به حدود ۴۵-۵۰ درجه سانتی‌گراد، کربوهیدرات استریل را به غلظت نهایی معمولاً ۱٪ اضافه کرده، به آرامی مخلوط کنید و بلافاصله در لوله‌های استریل (ترجیحاً با عمق حدود ۵ سانتی‌متر) بریزید. لوله‌های آماده را می‌توان در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتی‌گراد نگهداری کرد. قبل از استفاده، لوله‌ها باید به دمای اتاق برسند. تلقیح باید با سوزن کشت مستقیم (نه لوپ) و به صورت عمقی (Stab) انجام شود تا باکتری در سرتاسر محیط پخش گردد. روغن پارافین استریل باید بلافاصله پس از تلقیح روی یک لوله از هر جفت اضافه شود و لایه آن حدود ۱ سانتی‌متر ضخامت داشته باشد. لوله‌ها را روزانه از نظر تغییر رنگ بررسی کنید. تغییر رنگ زرد در قسمت بالایی لوله (حتی اگر فقط در ناحیه سطحی باشد) در لوله هوازی، مثبت در نظر گرفته می‌شود. برخی باکتری‌ها ممکن است پروتئین‌های محیط را نیز تخریب کرده و محیط را قلیایی (آبی) کنند. تفسیر باید با توجه به الگوی هر دو لوله انجام شود. برای شناسایی کامل یک ایزوله غیرتخمیرگر، اغلب از چندین قند مختلف (گلوکز، لاکتوز، مانیتول، مالتوز، زایلوز) استفاده می‌شود.